Van de predikant Van de predikant
Tussen Hemelvaart en Pinksteren
Hemelvaartsdag is net achter de rug, Pinksteren moet nog komen. We bevinden ons in die wonderlijke ‘tussentijd’. Misschien merk je er niets van, het leven gaan volop door, maar wie even stilstaat bij de liturgische tijd van dit moment, zal misschien getroffen worden door een wat onbestemd gevoel. Ik moet bekennen dat ik de Hemelvaartsdienst nog altijd één van de moeilijkste diensten vind om voor te bereiden. Het blijft ongrijpbaar wat er na Pasen precies met Jezus is gebeurd. Mogen we blij zijn om zijn verhoging? Mogen we verdrietig zijn om wat niet meer is?
Ondertussen vertelt de natuur ons volop van nieuw begin. Als ik in de tuin even van het voorjaarszonnetje geniet, hoor ik jonge merels kwetteren, terwijl vader en moeder merel af en aan vliegen met voedsel. Wie in deze tijd door de Mantelinge wandelt, ziet hoe het bladerdak zich weer steeds meer sluit boven je hoofd, terwijl het zonlicht toch nog door kiertjes en gaatjes op de aarde weet te vallen. De natuur op haar mooist, zeker in het vroege ochtendlicht. Misschien is het ook wel daarom dat mensen met Hemelvaart zo graag gaan dauwtrappen.
Op internet kwam ik een gedicht van Aukje Wijma tegen over Hemelvaart (www.aukjewijmagedichten.nl), dat voor mij heel dicht bij de betekenis van dit wonderlijke feest komt:

Hemelvaart
aan mijn ogen
onttrokken
aan mijn oren
voorbij
vangt mijn oog
de liefde
van Uw Aanwezigheid
hoort mijn oor
woorden van leven
adem ik
Uw schepping in

Deze ervaring wens ik u en jullie allen toe!

In verbondenheid,
ds. Rianne de Reus

 
terug